Eindelijk heeft de fotograaf ze alle drie tegelijk op de foto.

In het hart van een rustig bos staat een enorme oude boom. Hoog tussen de kronkelende takken wonen drie pluizige avonturiers. Deze drie eekhoorntjes accepteren het bijzijn van de fotograaf tijdens spelen en eten. Na een tijdje waren de eekhoorntjes helemaal gewend geraakt aan de vriendelijke fotograaf die regelmatig bij het hek verscheen. Eerst hielden ze afstand en keken ze voorzichtig vanachter de boomstam toe. Maar al snel ontdekten ze dat de fotograaf rustig bleef, nooit stoorde en vooral veel bewondering had voor hun grappige streken. Inmiddels sprongen ze vrolijk verder terwijl de camera klikte, alsof ze echte bosmodellen waren geworden. De oudste twee eekhoorns waren behoorlijk verstandig. Nou ja… verstandig voor eekhoorns dan. Ze wisten precies waar de lekkerste nootjes lagen en hoe je veilig vanaf de boom op het hek kon springen. 

Maar de jongste? Die is compleet een warhoofd.

Iedere keer schiet hij als een pluizige raket uit de boom, springt dan op het hek en loopt dan met zijn zwiepende staart naar zijn eigen kleine voedertafeltje onder de rode parasol.  “Je bent gewoon te rommelig om met ons te eten,” bromde één van de oudere eekhoorns terwijl hij een nootje uit een dop probeerde te openen. Dat klopte ook wel een beetje. Want nog voordat het jongste naar het voedertafeltje ging, had de jongste vaak al: Tussen de viooltjes gesnuffeld, geprobeerd een vallend blad te vangen, én de oude eekhoorns te laten schrikken. Viooltjes waren trouwens zijn grote liefde. Zodra hij paarse bloemetjes zag, ging hij ernaast zitten alsof hij een beroemde boskunstenaar was. “Prachtig,” piepte hij dan trots. “Het zijn maar bloemen,” zuchtte de oudste. Maar de jongste luisterde niet. Die draaide alweer rondjes door de boom. De drie eekhoorns speelden dagelijks tikkertje rondom de oude eik. Ze renden zo snel omhoog en omlaag dat het soms leek alsof de boom zelf draaide. Regelmatig daagden ze elkaar uit. “Wedden dat jij me niet kunt pakken?” riep de jongste. Twee seconden later hing hij ondersteboven aan een tak omdat hij iets té enthousiast een bocht had genomen. Naast de boom op de grond bij het hek is een klein plekje waar een baby-eekhoorntje is begraven. Dit eekhoorntje is kort geleden overleden. Gelukkig hebben de drie eekhoorntjes geen last van het overlijden van het baby-eekhoorntje. Stilzitten lukte het jongste eekhoorntje toch nooit. Want zodra er ergens een blad van de boom viel of een vogel vreemd floot, dacht hij alweer,  “ONDERZOEK MISSIE!”  En weg was hij weer. Soms verscheen de fotograaf opnieuw bij het hek. Inmiddels vonden de eekhoorns dat heel normaal. De jongste poseerde zelfs graag. Alle drie eekhoorntjes tegelijk op de foto krijgen was bijna onmogelijk. Meestal keek er eentje weg, sprong er eentje midden in beeld of hing de jongste ondersteboven aan de voedertafel. Maar heel soms… heel soms gebeurde het perfect. Dan zaten de drie eekhoorns samen op het hek of bij de voedertafel onder de rode parasol. De zon scheen door de bladeren van de oude boom, hun staarten stonden pluizig omhoog en voor één magisch moment zat iedereen stil. Klik, eindelijk heeft de fotograaf ze alle drie tegelijk op de foto. En precies op dat moment besloot de jongste natuurlijk alsnog in een plantenbak met viooltjes te duiken.

In Harbrinkhoek-Mariaparochie heeft op 4 mei de gemeentelijke Dodenherdenking plaatsgevonden. Bij de bijeenkomst waren belangstellenden uit de hele gemeente Tubbergen, die samen stil stonden bij de slachtoffers van oorlog en geweld.

De herdenking begon om 19.00 uur in de kerk van Mariaparochie. Er was geen kerkelijke viering, maar een programma waarin diverse onderdelen samenkwamen. De burgemeester van Tubbergen hield een toespraak en ook namens de dorpsraad werd gesproken. Leden van Jong Nederland droegen zelfgeschreven teksten voor en er werd stilgestaan bij de bankoverval van november 1944. Het koor Cantabilé verzorgde de muzikale omlijsting. Met de jaarlijkse herdenking wordt niet alleen teruggekeken op de gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog, maar ook stilgestaan bij actuele situaties van oorlog en geweld wereldwijd. Na afloop van de bijeenkomst liepen de aanwezigen gezamenlijk naar het monument op het parkeerterrein bij de kerk. Daar werd om 19.58 uur de taptoe geblazen, gevolgd door de traditionele twee minuten stilte om 20.00 uur. Aansluitend zong het koor Cantabilé twee coupletten van het Wilhelmus. Tijdens de plechtigheid werden kransen gelegd door onder meer de burgemeester van Tubbergen, vertegenwoordigers van de gemeente Uelsen, de dorpsraad en de politie. Ook de kinderraad van de gemeente Tubbergen legde bloemen. Bezoekers kregen daarna de gelegenheid om zelf bloemen bij het monument neer te leggen. Bij het monument stonden militairen uit de gemeente Tubbergen op wacht als eerbetoon aan de gevallenen. Na afloop was er gelegenheid om samen na te praten tijdens een kop koffie in De Haambrink.

Dylan Grobbink uit Geesteren kleurt koers in gemeente Tubbergen tijdens Ronde van Overijssel

De Ronde van Overijssel zorgde dit weekend voor volop wielerspektakel in de regio. Voor het publiek in de gemeente Tubbergen viel er extra te genieten, want streekrenner Dylan Grobbink uit Geesteren reed lange tijd mee in de kopgroep. Dat juist een renner uit de buurt zich vooraan in de koers liet zien, maakte het voor velen extra bijzonder. De doorkomst door gemeente Tubbergen werd daardoor een van de hoogtepunten van de dag voor het lokale publiek. Heeft u het moment gemist of stond u nét niet op de juiste plek? Geen probleem. Met de foto’s van de passage door de gemeente Tubbergen kunt u alsnog nagenieten.  Australiër Patrick Eddy heeft overigens de 71e editie van de Ronde van Overijssel gewonnen.

© foto’s: Clemens Brughuis

Zaterdag 18 april stond voor mij volledig in het teken van een bijzonder moment: het vastleggen van de verplaatsing van de schapen en hun lammetjes van de heide naar de schaapskooi. Nog voor alles in volle beweging kwam, hing er al een bepaalde rust in de lucht, zo’n stilte waarvan je weet dat die elk moment doorbroken gaat worden. Schaapherder Mieke nam, met haar herdersstok in de hand, de leiding over de kudde. Aan haar zijde liep Loes, de hond die feilloos aanvoelde wat er moest gebeuren. Samen vormden ze een sterk team, voortdurend alert en in perfecte samenwerking. Vrijwilliger Evelien, ondersteund door haar dochter, hield ondertussen een oogje in het zeil en zorgde ervoor dat geen enkel schaap of lammetje afdwaalde. Voor mijn camera ontvouwde zich een prachtig schouwspel. De lammetjes liepen speels door het gras, soms nog wat onwennig, maar altijd dicht bij hun moeders. Het waren die kleine momenten, een blik, een sprong, een subtiele aanwijzing van de herder, die het verhaal compleet maakten. Wat mij het meest op viel, was de harmonie. Mens, dier en natuur werkten samen in een ritme dat vanzelf leek te gaan. Het was een dag waarin alles samenkwam. En precies dát maakt dit soort momenten zo bijzonder om te mogen fotograferen. 

CARNAVALSOPTOCHT GEESTEREN 2026

DSVD vermaakt thuispubliek in spannende handbalderby tegen Kwiek

In de Super Handball League Dames stond zaterdagavond een mooie derby op het programma. DSVD uit Deurningen ontving in eigen hal koploper Kwiek uit Raalte. Het werd een echte strijd waarin het thuispubliek volop werd vermaakt. Vanaf het eerste fluitsignaal lag het tempo hoog. DSVD begon scherp en liet zien niet onder de indruk te zijn van de koppositie van Kwiek. Met veel strijdlust en goed samenspel wist de thuisploeg Kwiek goed bij te houden. De verdediging stond compact en in de aanval werd geduldig gezocht naar de juiste kansen. Kwiek, dat als favoriet naar Deurningen was afgereisd, had zichtbaar moeite om afstand te nemen. Toch wist de koploper in de slotfase het verschil te maken. De eindstand werd 25-27. Hoewel DSVD met lege handen bleef, kan de ploeg terugkijken op een sterke wedstrijd waarin het de koploper tot het uiterste dwong en het thuispubliek een aantrekkelijke derby voorschotelde.

ECHTE VOETBALLIEFHEBBERS KOZEN VOOR VOETBALDERBY STEVO TEGEN MVV’29

Geesteren – Terwijl in de verte de carnavalsmuziek van de praalwagens door Albergen klonk, stond zondagmiddag de Peuverweide in Geesteren volledig in het teken van voetbal. Daar werd de veelbesproken derby tussen STEVO en MVV ’29 gespeeld. Waar elders de carnavalsoptocht trok, kozen de echte voetballiefhebbers voor deze regionale krachtmeting.

De spanning was vooraf voelbaar. De derby tussen STEVO uit Geesteren en MVV ’29 uit Harbrinkhoek geldt als een van de mooiste affiches op de regionale voetbalagenda. De eerste ontmoeting dit seizoen werd gewonnen door STEVO, wat de verwachtingen voor deze return alleen maar verder aanwakkerde. Voetbal of carnaval? Voor velen was de keuze snel gemaakt. Carnaval kan het komende weekend nog volop worden gevierd in de omliggende kerkdorpen, maar deze derby wilde niemand missen, met een voetbalhart. Op sportief en sociaal vlak stond de ontmoeting in het teken van verbondenheid. De uitstekende relatie tussen beide verenigingen werd voorafgaand aan de wedstrijd extra benadrukt met een gezamenlijke bijeenkomst van de businessclubleden van STEVO en MVV ’29. Na afloop van de wedstrijd was er een afterparty , in de verwarmde kantine en tent op het terras op de Peuverweide. De uitslag van de wedstijd  was nul - nul

Derby MVV’29 – STEVO was meer dan alleen een voetbalwedstrijd

Harbrinkhoek.  Het was dé derby waar de hele regio reikhalzend naar uitkeek: MVV’29 tegen STEVO. Voor het eerst in 43 jaar stonden de buurdorpen weer tegenover elkaar in competitieverband. Waar het treffen in 1982 nog in de derde klasse plaatsvond, werd het nu een affiche in de eerste klasse. Een bijzondere voetbalwedstrijd dus, en dat al in de tweede speelronde van het seizoen.

De belangstelling was groot. MVV’29 had de voorverkoop slim geregeld door in de kantine van STEVO kaarten aan te bieden, zodat de toegang bij het Frielinkpark soepel verliep. Vanuit Geesteren vertrok bovendien de rood-gele STEVO-supporters op de fiets naar Harbrinkhoek – een fraai initiatief, mede ingegeven door de wegwerkzaamheden aan de Almeloseweg.

Frielinkparkdag

De wedstrijd maakte deel uit van de Frielinkparkdag, die geheel in het teken stond van voetbal, plezier en gezelligheid. Extra bijzonder: niet alleen het eerste elftal trad tegen STEVO aan, maar ook nog eens twee andere MVV’29-teams kruisten de degens met de rivaal uit Geesteren. Voor de jeugd was er een uitgebreid programma, variërend van een mini’s-toernooi en een penaltybokaal tot het meelopen met de spelers bij de opkomst. Jong en oud hadden volop plezier, waardoor de derby meer werd dan een sportief treffen: het was een dorpsfeest, een sociaal evenement en een stukje Twentse cultuur.

Historisch tintje

De derby in de eerste klasse kreeg zo een extra lading. Niet alleen omdat MVV’29 voor het eerst op dit niveau acteert, maar ook omdat de ontmoeting met STEVO in competitieverband bijna een halve eeuw op zich had laten wachten. Het maakte van zondag 28 september een dag die in de geschiedenisboeken van beide verenigingen bijgeschreven zal worden.

STEVO wint de derby met 2-1 van MVV’29

Op deze site ziet u een samenvatting van foto’s die een indruk geven van de mogelijkheden. Hiertussen zitten ook foto’s die al eerder geplaatst zijn in kranten, magazines en op internet.

Men- en Ruiterdagen Tubbergen: zonnige editie door uniek Twents landschap

Drie dagen lang genoten menners en ruiters op 12, 13 en 14 augustus van de Men- en Ruiterdagen Tubbergen. Vanuit Schröder Stables aan de Arkeweg voerden routes van 25 tot 30 kilometer door bosgebieden die normaal gesloten zijn, over zandpaden, essen en heidevelden die zorgden voor een afwisselend decor. Ondanks de zomerse hitte – waardoor enkele deelnemers afhaakten – zorgden voldoende drinkpunten en een dierenarts bij de lunchstop voor het welzijn van de paarden. De laatste dag bracht de tocht zelfs een stukje over de Duitse grens. Zowel deelnemers als organisatie kijken terug op een geslaagde warme editie.

Zaterdagavond 19 april 2025 in de vooravond kwamen ze als paddenstoelen uit de grond schieten. Snel en in grote massa kwamen de 45 luchtballonnen tevoorschijn, in het nabij gelegen grasveld, van Zaal Spalink in Geesteren. Niet eerder gingen bij een ballonevenement in Nederland zoveel ballonnen tegelijk de lucht in. De “paashaasjacht” zoals deze vaart van de luchtballonnen werd genoemd, is het nieuwe ballonvaartseizoen officieel begonnen.

De Nederlandse Vereniging instandhouding Militaire Voertuigen "Keep Them Rolling" zet zich sinds 1972 in voor het behoud en de restauratie van militaire voer-, vaar- en vliegtuigen uit de periode 1939-1945. Hun missie is om deze historische voertuigen rijdend te houden en de herinnering aan de bevrijding levend te houden. De naam van de vereniging is ontleend aan de geallieerde leus "Keep Them Rolling", die verwees naar de onophoudelijke bevoorrading van fronttroepen na D-Day. Leden van Keep Them Rolling restaureren oude militaire voertuigen en presenteren deze als een 'rijdend museum'. Tijdens evenementen en herdenkingen, vaak in historische militaire kledij, brengen zij de geschiedenis op een unieke manier tot leven.